تعریف نمایشگاه

نمایشگاه به مکانی گفته می شود که کالاها، خدمات، فن آوری، تکنیک های جدید، نوآوری ها و هنر ها برای معرفی و آشنایی مردم به معرض تماشا قرار داده می شود. هر عملی که توسط تولیدکنندگان و فروشندگان برای معرفی کالاها انجام و منجر به فروش کالاها و خدمات گردد نوعی نمایش است. از زمان های قدیم نمایشگاه به شیوه کنونی پس از انقلاب صنعتی انگلستان شروع شده و در آغاز قرن بیستم تکامل یافته و امروزه به صورت یکی از ارکان مهم بازرگانی درآمده است.

علل پیدایش نمایشگاه

تغییرات روزافزون فن آوری، ظهور کالاهای جدید، تنوع آن ها و عدم آشنایی مصرف کننده توام با رقابت شدید و نیاز نمایش و معرفی تولیدات نو از علل تشکیل نمایشگاه می باشد.

قطع زنجیره واسطه بین خریدار و فروشنده یا تولید کننده.

افزایش درآمد سرانه کشورها همراه با درآمد ملی آن ها باعث افزایش قدرت خرید شده و از طرفی افزایش قدرت خرید نیز سبب افزایش و جهش روز افزون در تولید شده و به تبع این امر نیاز به معرفی محصولات جدید را بیش از بیش در بازار ایجاد می نماید.

فواید نمایشگاه

  • نمایش ایده های نو

  • نمایش فن آوری های جدید

  • نمایش شیوه های جدید تولید

  • افزایش سطح گردشگری تجاری

  • کسب بازارهای جدید

نمایشگاه و انواع آن

عموما نمایشگاه ها در سطوح مختلف ملی و بین المللی و بسته به محوریت برگزاری آن ها در انواع مختلفی جای می گیرند. هدف از برگزاری نمایشگاه ها در کشورهای مختلف، ایجاد بازاری متمرکز برای کلیه خریداران خارجی و داخلی (بهره برداری تجاری) می باشد. به طور کلی نمایشگاه های تجاری (اکسپو و فیر) را می توان به دو دسته ملی و بین المللی دسته بندی نمود نمایشگاه های بین المللی همانطور که از عنوان آن بنظر می رسد به نمایشگاه هایی گفته می شود که در سطح بین المللی برگزار می گردد و عموما با حضور چندین غرفه دار ازکشور های مختلف به انجام می رسد. نمایشگاه های ملی از دیگر انواع نمایشگاه ها محسوب شده که برای نمایش و توانمندی ها و تولیدات داخلی برگزار می شود. بدین شکل که توانمندی های تولیدی و خدماتی کشوری را در همان کشور به نمایش می گذارد.

سطح برگزاری: ملی و بین المللی

محتوا: عمومی و تخصصی

ارکان اصلی نمایشگاه: بطور کلی می توان نمایشگاه را شامل سه بعد اصلی دانست: برگزار کننده، مشارکت کننده، بازدید کننده

برگزار کننده:

برگزار کننده گان رویداد های نمایشگاهی عموما سازمان ها و ارگان ها، و گاه بخش خصوصی مرتبط با صنعت نمایشگاهی هستند که با تدابیر و هماهنگی در سطوح کلان اقدام به برگزاری نمایشگاه ها در سطح ملی و بین المللی می کنند.

 

مشارکت کننده:

مشارکت کنندگان در نمایشگاه ها به دو دسته مشارکت کنندگان مستقیم وغیر مستقیم تقسیم بندی می شوند. مشارکت کنندگانی که بصورت مستقیم و با عنوان مرسوم غرفه دار در نمایشگاه حضور دارند، مشارکت کنندگان مستقیم و مشارکت کنند گانی که در غالب هئیت های تجاری و سازمان های حامی که عموما بدون اخذ غرفه به صورت مادی و معنوی در نمایشگاه حضور به هم می رسانند، می باشند.

 

بازدید کنندگان:

بازدید کنندگان یک نمایشگاه نیز به دو دسته تقسیم می شوند، بازدید کننده عمومی و متخصص. بازدید کنندگان عمومی به اشخاص عادی یا عموم مردم گفته می شود که برای برخورداری از شرایط خرید بی واسطه و اطلاع از تولیدات نوع بدون هدف ویژه ای از نمایشگاه دیدن می کنند (عموما بازدید کنندگان عمومی در نمایشگاه های عمومی و چند کالایی نقش اصلی را ایفا می کنند). بازدید کنندگان متخصص به بازدید کنندگانی گفته می شود که با اهداف تجاری مشخص شده که گاه از سوی شرکت ها و سازمان ها وبه بازدید از نمایشگاه فرستاده می شوند.

نکاتی که در روند اجرای رویداد های تجاری اهمیت دارند:

  • انتخاب عنوان نمایشگاهی از سوی مجریان نمایشگاهی

  • تنظیم سناریوی مناسب نمایشگاهی با هدف بهترین بازخورد و بهره گیری چند جانبه

  • همکاری منظم سازمان ها و ارگان ها درجهت احقاق اهداف اقتصادی و تجاری در سطح کلان

  • انتخاب نمایشگاه مناسب با کسب کار مشارکت کنندگان با در نظر داشت اهداف مجموعه و پیش بینی باز خورد و میزان بهره وری از نمایشگاه ها

  • تبلیغات برگزار کننده و مشارکت کنندگان

بالا